De beste straatfotografie camera

Straatfotografie is een specialistische discipline die het meest vergelijkbaar is met journalistieke reportage fotografie. Het is dan ook niet vreemd dat foto journalisten en straatfotografen altijd vergelijkbare camera’s gebruikten. Journalisten kiezen echter vooral tegenwoordig vaker voor een midrange zoomlens en straatfotografen eerder voor een prime lens en een stille sluiter. Bij dat laatste past ook meteen de voorkeur voor een liefst wat kleinere camera, maar hij moet wel goed in de hand liggen.

Voor het overzicht zal ik, naar mijn ervaring en die van een aantal beroemde fotografen, de belangrijkste eigenschappen of voorkeur kenmerken van een straatcamera opsommen:

 straatfotografie straatfotograaf streetphotography cuba bus travel

  • Er moet een goede 24mm, 28mm of 35mm lens beschikbaar zijn. De belangrijkste eigenschap van een straatcamera is de brandpunts afstand. Brandpunts afstanden die ik hier noem zijn gebaseerd op 35mm film/sensor formaat. De brandpunts afstand bepaalt veel van je stijl, compositiekeuze (-vrijheid) en je mogelijkheid om persoonlijk te worden met het onderwerp. Hoe onpersoonlijker de brandpuntsafstand (lees: langer), hoe meer vaardigheden het vergt een persoonlijk aanvoelende foto te maken. En hoe korter de brandpunts afstand, hoe dichterbij je meestal moet komen. Als je dat niet doet, is het moeilijker de foto te laten spreken. Dit zijn natuurlijk geen wetten, maar goede uitgangspunten. Voor journalistieke, documentaire en straatfotografie was lange tijd 50mm de norm. Dit had deels te maken met het feit dat een 50mm relatief eenvoudig te maken was en een hele goede kwaliteit lens van 50mm relatief goedkoop was. Maar het beeldvlak biedt ook erg veel mooie mogelijkheden tot compositie en fotografische eigenschappen. Later werd 35mm gebruikelijker en tegenwoordig zie je steeds meer gebruik van een 24mm lens voor straatfotografie. Ik raad iedere straatfotograaf aan 1 van deze 3 brandpunts afstanden te kiezen. Minder dan 24mm vervormt te veel, of is een te grote uitdaging om alles in beeld een sterke rol te laten spelen in de compositie. Meer dan 50mm vergt ook veel vaardigheden om interessant te maken. En daagt je niet uit dichterbij te komen, om bij de gebeurtenis te zijn en er onderdeel vanuit te maken.
  • Klein, maar prettig in de hand liggend. Een kleine compact camera is voor de meesten te beweeglijk en maakt het kiezen van een compositie lastiger. Klein genoeg om makkelijk in een jaszak te passen is uiteraard comfortabel. En iets dat zorgt dat je een camera uberhaupt meeneemt, maakt die camera in alle gevallen de beste.
  • Een optische zoeker. Met een LCD is het lastiger een compositie te beoordelen, is het lastiger te zien iemands gezichtsuitdrukking te timen en is het moeilijker de verhouding en hoek tussen alle onderdelen te zien. Velen zeggen dat een elektronische zoeker ook niet zo goed werkt, vanwege vertraging en een onnatuurlijk beeld. Maar anderen vinden het handig om elektronisch te zien hoe de feitelijke foto belicht zal gaan worden. Zelf hou ik sterk van realisme en natuurlijke weergave. Mijn fotografie heeft een natuurlijke stijl. Ik hou ook niet van de HDR look die tegenwoordig zeer veel wordt gebruikt. En vind het vreselijk hoe “motion compensation” op LCD TVs er tegenwoordig voor zorgt dat films eruitzien als soap series. Dus graag een optische zoeker, die me een blik geeft op de werkelijke wereld.
  • Zo snel mogelijke bediening van sluitertijd, diafragma en ISO. Liefst aparte knoppen voor deze 3.
  • Focus afstand afleesbaar. Dit is erg handig als je hyperfocaal fotografeert, een techniek die door vrijwel alle serieuze straatfotografen wordt gebruikt.
  • Focus afstand direct instelbaar. Liefst met een focus ring met weerstand, zodat accuratesse toeneemt en de instelling blijft staan, ook na een tikje of aanrakingen met kleding.
  • Spiegelloos (lees: stil). De ene spiegelcamera is stiller dan de andere, maar opvallen zal het altijd.
  • Voor waar je geen hyperfocus gebruikt, moet je AF heel snel zijn.
  • Geen prio, maar ook zeker niet overbodig: Goede ISO prestaties. Ik fotografeer vaak met een 640ste en f/11, dus dan is het prettig dat ISO 800 weinig kwaliteitsverlies oplevert. En in de schemering of als het regent, wat juist vaak mooie situaties oplevert, is je ISO prestatie helemaal handig.
  • Je moet zelf voorspellen of je liever een fullframe, APS-C of Four Thirds sensor prefereert. Een grotere sensor is iets mooier. Een kleinere sensor geeft bij dezelfde diafragmawaarde een grotere scherptediepte, wat erg handig is voor straatwerk.
  • Een camera die goede raw files maakt, zodat je achteraf je bestand kunt bewerken zoals vroeger fotografen dat ook deden met negatieven. DNG zijn minder ‘raw’

De beste straatfotografie camera die de hoogste score haalt op de belangrijkste genoemde onderdelen en gemiddeld op alle onderdelen, is op dit moment de Olympus OM-D E-M1 met 12(24)mm Zuiko lens. De beste alternatieven zijn: Ricoh GR, Fuji X100T, Fuji X-T1, Panasonic GX8 en de Sony A7rII. Echter, de laatste is zo duur dat ik zou overwegen nog iets meer uit te geven voor de Leica legende en de veel betere Leica lenzen.

De belangrijkste voordelen van deze combinatie in de Olympus OM-D E-M1:

  • De prachtige 12 (24) mm lens die beschikbaar is voor dit systeem
  • Grotere scherptediepte bij grotere diafragma openingen dan een APS-C of fullrame, en toch super beeldkwaliteit en goede ISO prestaties
  • Licht, klein, niet te klein, prettig in de hand, en prettige snelle bediening

De beste kleinste straatcamera is de Ricoh GR. Deze heeft geen zoeker, maar Sony heeft voor 100 euro een heldere optische zoeker die hierop past wanneer je een onderdeeltje van de zoekervoet afschroeft. Toegegeven, voor nog 100 euro meer heb je de zeer goede Sony a6000 met een hele mooie prime 24mm lens.